obuwie damskie - obozy rowerowe - kolonie dla dzieci -

Świątobliwy Belgarath? Nie kryłam przed nimi swego pochodzenia, a ojciec cieszył się pewną reputacją, która dość szybko rozwiewała się przy bliższym poznaniu. - Ten „świątobliwy" to kwestia dyskusyjna - odparłam. Nadal lubiłam ojcu docinać. - Sprawa jest pilna, Pol - powiedział ojciec. - Musimy natychmiast opuścić Sulturn. Koniecznie naucz się farbować włosy, bo każdy Grolim wie o twoim loku. - O czym ty mówisz, ojcze? - W zajeździe na brzegu, na zachód stąd, pewien Murgo rozpytuje o ciebie. Wlewa piwo w bardzo gadatliwego Sendara, który doskonale wie, gdzie jesteś. Zacznij się pakować. - Czemu go nie zabiłeś, ojcze? Martwy Murgo nie obuwie

damskie zrobi nam krzywdy. - Ciociu! - wykrzyknął z przerażeniem Darion. - Ile on wie, Pol? - zapytał ojciec, wskazując na Dariona. - Tyle ile trzeba. - Wie, kim jest? - Ogólnie rzecz biorąc. - Och, Pol! - powiedział z oburzeniem ojciec. - Zachowywanie tajemnicy tylko w imię zachowania tajemnicy jest dziecinadą. Zacznij pakowanie, a ja wyjaśnię mu, kim jest naprawdę. Zabierz tylko najpotrzebniejsze rzeczy. Wszystko inne kupimy w Kotu. - Kotu? - Tego się nie spodziewałam. - W Sendarii robi się zbyt niebezpiecznie, Pol. Za wiele razy przenosiłaś się już z miejsca na miejsce. Murgowie - i Grolimowie - zaczynają tu skupiać swoją

obozy rowerowe uwagę. Zabierzmy dzieci do jednego z alornskich królestw na jakiś czas. Wrzuć do torby kilka drobiazgów, a ja w tym czasie wyjaśnię sytuację Darionowi i jego żonie. - Nadal uważam, że powinieneś poczęstować nożem tego Murga. - To byłaby tylko strata czasu, Pol. Wieść o martwym Murgu szybko dotarłaby do Grolimów i w ciągu tygodnia zaroiłoby się tu od nich. Chciał iść kupić konie, ale odwiodłam go od tego. Selana była zdrową dziewczyną, lecz podskakiwanie w siodle nie jest wskazane dla ciężarnych. Nie przysłuchiwałam się wyjaśnieniom ojca. Znałam już tę opowieść i sama większość z tego przeżyłam.

Darion kolonie dla dzieci sprawiał wrażenie nieco sceptycznego, ale zachował się tak, jakby uwierzył. Zaproponował, abyśmy opuścili miasto na jego rozklekotanym wozie. Ojcu natychmiast ten pomysł przypadł do gustu, ponieważ przypominął mu ulubione przebranie Mistrza. Potem, choć z niechęcią to przyznaję, Stary Wilk miał przebłysk geniuszu. - Ogień dobrze zatrze ślady - powiedział. To naprawdę zdenerwowało Dariona i Selanę. Wszystko, co posiadali, było w tym budynku, a jeszcze w pełni nie dotarło do nich, że nigdy już do Sultrun nie wrócą. To była część ojcowskiego planu. Nie tylko przyciągniemy tym natychmiast uwagę wszystkich w mieście, ale również

pozbawimy Dariona i obozy jeździeckie Selanę powodów do tęsknoty za powrotem. Spreparowałam trzy szkielety, które miały przekonać mieszkańców miasta i ciekawskiego Murgo, że Darion, Selana i ja spłonęliśmy w pożarze. Chciałam, aby ślad, którym podążał Murgo, urwał się raz na zawsze tu, w Sulturn. Ojciec wywiózł nas na wozie ukrytych pod płachtami płótna i kilka godzin po północy byliśmy na drodze do Medalii, a w tym czasie warsztat Dariona płonął w najlepsze. Jechaliśmy na północ przez następne dwa tygodnie. Aby szybko dostać się z Sulturn do Darine, trzeba sobie kupić dobrego konia i trzymać się tolnedrańskiego traktu. Jeśli

nie oszczędzać konia, można obozy tego dokonać w pięć dni. Jednak pędzenie przez miasteczka i wioski, jakby sam Torak deptał nam po piętach, rzucałoby się w oczy, więc ojciec wybrał boczne drogi i nie popędzał zbytnio konia. Jesienią miło się podróżuje, więc nie miałam nic przeciwko temu. W Darine ojciec sprzedał konia i wóz Dariona i najął statek płynący do Kotu, drasniańskiego portu. Nie lubię Kotu. Nigdy nie lubiłam, zapewne z powodu wiecznego odoru z bagien, który wisi nad miastem niczym klątwa. Poza tym męczyły i nudziły mnie zawiłe knowania drasniańskich kupców. Jeśli Drasnianin jest wam

obozy jeździeckie - obozy -